* همه چیز برای رسیدن به پروردگار وسیله است؛ تقرّب به پروردگار هر لحظه باید محاسبه شود و در صورتی که واقع نشود آن لحظه خسارت است و بايد از آن توبه کرد.

* کرامات لطفی است از جانب پروردگار، ما طلبی از خدا نداریم؛ ما به وظیفه مان عمل می کنیم.

* هر چقدر عظمت پروردگار بیش تر شود حقارت انسان آشکارتر خواهد شد.

* تصرف حضرت صاحب (عج) در عالم، مثل تصرف روح در بدن است. ما از حضرت غائبیم، ایشان حاضرند.
منع: الهیه، موسسه مطالعاتی شمس الشموس